Πέρασαν κιόλας 40 μέρες από εκείνη αποφράδα ημέρα και είχαμε τα 40ήμερα για τις ψυχές των παιδιών και ενηλίκων που χάθηκαν, όπως θα πώ για ακόμη μια φορά, άδικα. Η ζωή όμως συνεχίζεται και τα παθήματα πρέπει να μας γίνονται μαθήματα, άρα και ο θάνατος αυτών των ανθρώπων να γίνει παράδειγμα και να αρχίσει ακόμη και "κατόπιν εορτής" μια εκπαίδευση για την ενημέρωση των πολίτων σε όλη την Ελλάδα για το τι πρέπει και πως πρέπει να αντιδρά ο πολίτης σε καταστάσεις φυσικών καταστροφών και έκτακτης ανάγκης, προς αποφυγήν χειροτέρων γεγονότων.
Ο πανικός μόνο καταστροφή μπορεί να φέρει, η ψυχραιμία είναι αυτή που σώζει. Ας γίνει η αρχή για να έχουμε και συνέχεια, όπως έχουν αρχίσει οι διαδικασίες για τα αντιπλημμυρικά έργα(απόφραξη των ρεμάτων και ποταμιών), όπως έχουν αρχίσει οι διαδικασίες για τα τοπογραφικά έργα για την κατασκευή των πρώτων σπιτιών, όπως έχει αρχίσει η προσπάθεια για ζωή ξανά.
Με τη λογική και την ψυχραιμία, βουτώντας την γλώσσα στο μυαλό πριν εκφραστούμε και με την κοινή συσπείρωση θα γίνει δυνατό το αδύνατο, υπομονή, δύναμη και κουράγιο για να ανταπεξέλθουμε στα επόμενα εμπόδια που θα εμφανιστούν, αφήνοντας πίσω τις μικρότητες, αντιδικίες, βγάζοντας τις παρωπίδες από την σκέψη μας.
Καλό μήνα και καλή μας συνέχεια λοιπόν, είναι μακρύς ο δρόμος!
