Μια Καλημέρα!

Ελπίζω κάθε μέρα που ξημερώνει να είναι μια καλή μέρα, ή μια καλύτερη μέρα απο την προηγούμενη!Αυτή την ευχή κάνω, όπως την έκανα και κάθε μέρα παλιότερα. Έχουν περάσει 3 μέρες από την Κυριακή που είχαμε πάει να χαιρετίσουμε τον Αντώνη. Είχε πολλές τιμές, αγήματα πυροβολισμούς, επικήδειους λόγους από τον Υπουργό (Πρ. Παυλόπουλο, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και τον πρόεδρο του χωριού του(Σχίνων)) αλλά τι να τα κάνεις όλα αυτά; Τα άκουγε ή μήπως τα έβλεπε; Τζάμπα λόγια! Το θέμα είναι να μην καταλήξεις εκεί να σε τιμούν μετά θάνατο! Αυτές τις τιμές θα αγκαλιάζει η οικογένεια του;
Τελοσπάντων, τουλάχιστον να υπάρξει υποστήριξη στα παιδιά και την σύζυγο του και από την πολιτεία γιατι από εμάς έχουν. Όπως να υπάρξει και για όλες τις οικογένειες οι οποίες έχασαν δικούς τους ανθρώπους, γιατί είναι πολλοί, ποιόν να πρωτοπιάσουμε;τον πατέρα που έχασε την γυναίκα του, τα 4 παιδιά του και τη μάνα του; ή τον παππού και τα παιδιά του που έχασαν την γυναίκα αυτός και τα 2 εγγόνια και παιδιά των παιδιών του κατ' επέκταση. Και πόσοι άλλοι; Αλλά και πόσοι που έχουν τραυματιστεί στο σώμα μα και στην ψυχή! Στο σώμα κλείνουν οι πληγές, στην ψυχή όμως;
Έτσι πρέπει η πολιτεία με τους κατάλληλους μηχανισμούς της να φροντίσει όλους αυτούς, όλους εμάς, για να μπορέσουν μια μέρα να πούν ΚΑΛΗΜΕΡΑ στον ίδιο τους τον εαυτό πρώτα και στον διπλανό τους μετά!