Τα Χριστούγεννα πέρασαν, οικογενειακά.... ήρεμα...... αλλά και έρημα........ μια που στην Μάκιστο το τοπίο ήταν βροχερό, κρύο και άκρως ερημικό, αφού κόσμος δεν είχε κατέβει για ακόμη μια φορά. Ότι πρέπει δηλαδή για όποιον θέλει να γευθεί ημέρες γαλήνης και μοναχισμού θα έλεγα!Βέβαια σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια την εποχή αυτή γενικά η περιοχή ήταν γεμάτη απο κόσμο, ο οποίος μάζευε ελιές και υπήρχε μεγάλη κινητικότητα. Κάτι τέτοιο θα αργήσει να ξαναεμφανιστεί σαν εικόνα, τουλάχιστον όμως να καταφέρουν να επιστρέψουν αυτές τις γιορτινές μέρες στον τόπο τους οι οικογένειες.
Μέρες συλλογισμού, μέρες ανησυχίας και ανασφάλειας με όλα αυτά τα γεγονότα γύρω μας, αλλά πρέπει να είναι και μέρες ελπίδας για να μπορούμε να προχωράμε μπροστά.
Η εικόνα που επέλεξα για να προβάλω ένα πιο γιορτινό κλίμα, δεν είναι απο την Μάκιστο βέβαια, αν και στην Βουνούκα έπεσαν κάποιες νιφάδες, είναι απο το Αρτεμίσιο όπου είναι φανερά τα σημάδια του χιονιού, η ευχή μου είναι και τα δικά μας δεντράκια που ήδη έχουν φυτρώσει και τα βλέπετε στην εικόνα παρακάτω, να γίνουν και αυτά σιγά σιγά όπως αυτά του Αρτεμισίου.
Καλή Χρονιά με ένα καλύτερο 2009 αν και προβλέπεται αρκετά δύσκολο, τουλάχιστον να καταφέρουμε να το ανατρέψουμε!
